Czym jest DNS prostymi słowami?
Ludzie wpisują nazwy, takie jak example.com. Komputery łączą się za pomocą liczb, zwanych adresami IP. DNS (Domain Name System) to usługa, która tłumaczy jedno na drugie, jak książka telefoniczna zamieniająca nazwę na numer.
Tego kroku nie widzisz, ale zachodzi przed prawie wszystkim, co otwierasz: stroną internetową, komunikatorem, filmem. Każde z nich najpierw pyta serwer DNS: „jaki jest adres tej nazwy?”, i dopiero potem się łączy.
Jak działa zapytanie DNS?
W skrócie:
- Otwierasz stronę lub aplikacja prosi o serwer, na przykład
example.com. - Telefon pyta swój serwer DNS o adres tej nazwy. Ten serwer nazywa się resolverem.
- Jeśli resolver nie zna odpowiedzi, pyta inne serwery DNS w internecie, aż znajdzie ten autorytatywny, a potem zapamiętuje wynik na jakiś czas.
- Resolver odpowiada adresem, a telefon się z nim łączy.
Resolver, którego używa telefon, nie jest stały. Domyślnie to ten, który daje Ci sieć, zwykle dostawcy internetu lub routera. Możesz wskazać telefonowi inny.
Dlaczego filtrowanie DNS może blokować reklamy, moduły śledzące i strony?
Filtr działa w kroku 2. Filtrujący resolver ma listy nazw, na przykład serwerów reklamowych, modułów śledzących, stron phishingowych czy stron dla dorosłych. Gdy telefon pyta o nazwę z listy, resolver nie zwraca prawdziwego adresu. Zwraca odpowiedź „zablokowane” i połączenie się nie zaczyna.
EZOBLOCKER działa w ten sposób, z jedną różnicą w tym, gdzie działa. Przechwytuje zapytania DNS telefonu lokalnym tunelem, wysyła je w zaszyfrowanej postaci na własne serwery i tam blokuje włączone przez Ciebie kategorie, zanim załaduje się reklama lub strona. Zapytania są jedyną rzeczą wysyłaną na serwery: Twoje strony, wiadomości i filmy nie przechodzą przez nie. Więcej o szyfrowaniu w czym jest DNS over HTTPS.
Ponieważ decyzja zapada dla każdej nazwy osobno, filtrowanie łatwo zastosować dla całego telefonu: te same listy obejmują przeglądarkę i aplikacje korzystające z tych nazw.
Czego filtrowanie DNS nie potrafi?
Filtrowanie DNS działa na nazwach, a nie na treści. Ma to ograniczenia, o których warto wiedzieć:
- Treść pod tą samą nazwą. Jeśli reklama jest serwowana z tej samej nazwy co film lub otaczający ją post, zablokowanie nazwy zepsułoby też treść. Do tej grupy należą reklamy wideo na YouTube, posty sponsorowane w aplikacjach społecznościowych i część reklam w grach.
- Strony wewnątrz dozwolonej witryny. DNS nie widzi, którą stronę lub plik otwierasz w witrynie, tylko nazwę witryny.
- Nazwy spoza listy. Nowa lub nieujęta na liście strona nie jest blokowana, dopóki nie zostanie dodana.
- Telefony ustawione na inny resolver. Jeśli Prywatny DNS w Androidzie zawiera nazwę hosta albo aplikacja używa własnego DNS, te zapytania omijają filtr. Zobacz jak ustawić Prywatny DNS na Androidzie.
Pełna lista jest w czego DNS nie zablokuje. Znajomość ograniczeń utrzymuje realistyczne oczekiwania.
Czym różni się serwer DNS od zmiany DNS?
Serwer DNS (resolver) to usługa, która odpowiada na zapytania. Zmiana DNS to narzędzie, które sprawia, że telefon używa innego resolvera niż domyślny. EZOBLOCKER jest w tym sensie narzędziem do zmiany DNS i dodaje filtrowanie kategorii na własnych serwerach. Możesz też wybrać w nim publicznego dostawcę, jak wyjaśnia zestawienie rodzinnych serwerów DNS. Strona o zmianie DNS pokazuje, jak to się składa w całość.
Skąd wiem, którego DNS używa mój telefon?
Na komputerze narzędzia takie jak nslookup pokazują używany resolver. Na telefonie najprostsze jest sprawdzenie funkcjonalne: otwórz sprawdzanie ochrony EZOBLOCKER. Jeśli adres kategorii jest zablokowany, a adres kontrolny się ładuje, Twoje zapytania przechodzą przez filtr.
Ochrona pomaga też w prywatności, bo niezaszyfrowany DNS może przeczytać każdy, kto prowadzi sieć, w której jesteś. Nasze listy blokowania pokazują kategorie i częstotliwość ich odświeżania.